بها (چشم)

مرد لیوان دردستش رابرای لحظه ایی برزمین گذاشت.آخرتازه یادش آمده بودکه قیمت آنچه که قراربرخوردن داشت را نپرسیده.

دستی به جیب های سوراخ شده اش انداخت.

دوباره سعی کرد.اما بازهم جزنقطه ایی روشن دردل سیاه جیب هایش چیزی نیافت.

نگاهی به اطراف انداخت.تنهاسکوت بود که وادارش کرد تا آب را درون جیب هایش بریزد.

30/2/88.ساعت 10:46.چهارشنبه.بین راه زاهدان زابل.

+ نوشته شده در جمعه ۱۳۸۸/۰۵/۰۲ساعت 19:18 توسط حسن |

درباره وبلاگ

خداوندا چشمانم را با قلمی رنگین کردی که سالیان است با آن قلم فرسایی می کنم و بودن ها را به نبودن ها رنگ می زنم.
خداوندا قلم را دادی تا بودنت را نقض کنم؟
خداوندا قلم را عطا کردی تا فرمانت را با قلم خویش نفی و فرمان خداوندی خویش را مهر کنم؟
خداوندا قلم را عطا کردی تا خدای خدایانت در زمین شوم وخدایگان را منکر؟
پس بار خدایا.
این قدرت را در قلمم بگذار تا هرآنچه از توست را تنها از تو بدانم و قسم به خدایت را با جان و دل باور کنم ومردگانت را با روح عیسی یت زنده.
آمین یا رب العلمین
نامم خفا
اسمم حسن