داستانهای کوتاه

باامروزدقیقاً یک ماه وسیزده روزمی شد.

دیگروقت آن رسیده بود تایک عمراشتباه راجبران کند.

باید می رفت تانفس کشیدن رادرخاک نشسته برریه هایش حس کند وباورداشته باشد؛زندگی یعنی وطن

نگاهی به اطراف می اندازد.دستی به روشلواری سفیدوپیراهن مشکی اش می کشدوباآخرین طلوع دریا وداع می گوید:خداحافظ غربت

29/2/88.ساعت 8:12.سه شنبه.روبروی دریا.

+ نوشته شده در جمعه ۱۳۸۸/۰۵/۰۲ساعت 19:18 توسط حسن |

درباره وبلاگ

خداوندا چشمانم را با قلمی رنگین کردی که سالیان است با آن قلم فرسایی می کنم و بودن ها را به نبودن ها رنگ می زنم.
خداوندا قلم را دادی تا بودنت را نقض کنم؟
خداوندا قلم را عطا کردی تا فرمانت را با قلم خویش نفی و فرمان خداوندی خویش را مهر کنم؟
خداوندا قلم را عطا کردی تا خدای خدایانت در زمین شوم وخدایگان را منکر؟
پس بار خدایا.
این قدرت را در قلمم بگذار تا هرآنچه از توست را تنها از تو بدانم و قسم به خدایت را با جان و دل باور کنم ومردگانت را با روح عیسی یت زنده.
آمین یا رب العلمین
نامم خفا
اسمم حسن