ارتفاع

سگ نگاهی به صاحبش انداخت وبلافاصله نگاهش را به رستورانی انداخت که کودکی بالباس های کهنه ودستانی چروکیده به درون آن زل زده بود.

مردخوب می دانست وقتی سگ آن طورنگاه می کند،بایدغذایش راجلویش بگذارد.

دستی به موهای پشمالویش می کشد ودرحالی که دردستانش جای می دهد،به درون رستوران می رود.

حالا این سگ است که بعده خوردن نیمی ازغذا به طرف ماشن برمی گردد تاخوابی چند ساعته را به همراه داشته باشد.

لحظه ایی بعد.بعده رفتن ماشین،کودکی با لباسهای کهنه ودستانی چروکیده،درحالی غذای به غنیمت مانده را می خورد که ماشین کیلومترها ازآنجا فاصله گرفته.

26/2/88.ساعت 8:20.رستوران صدف.

+ نوشته شده در جمعه ۱۳۸۸/۰۵/۰۲ساعت 19:17 توسط حسن |

درباره وبلاگ

خداوندا چشمانم را با قلمی رنگین کردی که سالیان است با آن قلم فرسایی می کنم و بودن ها را به نبودن ها رنگ می زنم.
خداوندا قلم را دادی تا بودنت را نقض کنم؟
خداوندا قلم را عطا کردی تا فرمانت را با قلم خویش نفی و فرمان خداوندی خویش را مهر کنم؟
خداوندا قلم را عطا کردی تا خدای خدایانت در زمین شوم وخدایگان را منکر؟
پس بار خدایا.
این قدرت را در قلمم بگذار تا هرآنچه از توست را تنها از تو بدانم و قسم به خدایت را با جان و دل باور کنم ومردگانت را با روح عیسی یت زنده.
آمین یا رب العلمین
نامم خفا
اسمم حسن