گلایه

خسته بود .گلایه اش از روزگارو متنفربود ازپدری که برای یک ساعت لذت شبانه اش یک عمرزندگی رابه او تحمیل کرده بود.

سال یک هزار وسیصد وهشتاد وهشت.دیگرتوان ماندن درخط مقدم راهم نداشت.باید گریخت قبل ازآن که موجی بیاید وبا خاک یکسانش کند.

نقطه سرخط.

4/1/88.ساعت 8:10

+ نوشته شده در جمعه ۱۳۸۸/۰۵/۰۲ساعت 19:14 توسط حسن |

درباره وبلاگ

خداوندا چشمانم را با قلمی رنگین کردی که سالیان است با آن قلم فرسایی می کنم و بودن ها را به نبودن ها رنگ می زنم.
خداوندا قلم را دادی تا بودنت را نقض کنم؟
خداوندا قلم را عطا کردی تا فرمانت را با قلم خویش نفی و فرمان خداوندی خویش را مهر کنم؟
خداوندا قلم را عطا کردی تا خدای خدایانت در زمین شوم وخدایگان را منکر؟
پس بار خدایا.
این قدرت را در قلمم بگذار تا هرآنچه از توست را تنها از تو بدانم و قسم به خدایت را با جان و دل باور کنم ومردگانت را با روح عیسی یت زنده.
آمین یا رب العلمین
نامم خفا
اسمم حسن