سکوت

تنها وخاموش به نوری که ازلابه لای میله های پنجره به درون می تابید،خیره شده بود. می دانست که راه برگشتی نماده و تا چند ساعت دیگر...

و حالا اشکهایش نیز نمی توانست خاطرات یک عمر قربانی بودنش را محو کند ودود تازه بیرون آمده از شش های کدر مادر را به فراموش بسپارد تا دیگر پدرمجبور نمی شد دانه های ریز و درشت سیاه را به عنوان هدیه ی روز تولدش کادو کند.

سه شنبه ساعت 9:10. 12/6/87

+ نوشته شده در جمعه ۱۳۸۸/۰۵/۰۲ساعت 19:11 توسط حسن |

درباره وبلاگ

خداوندا چشمانم را با قلمی رنگین کردی که سالیان است با آن قلم فرسایی می کنم و بودن ها را به نبودن ها رنگ می زنم.
خداوندا قلم را دادی تا بودنت را نقض کنم؟
خداوندا قلم را عطا کردی تا فرمانت را با قلم خویش نفی و فرمان خداوندی خویش را مهر کنم؟
خداوندا قلم را عطا کردی تا خدای خدایانت در زمین شوم وخدایگان را منکر؟
پس بار خدایا.
این قدرت را در قلمم بگذار تا هرآنچه از توست را تنها از تو بدانم و قسم به خدایت را با جان و دل باور کنم ومردگانت را با روح عیسی یت زنده.
آمین یا رب العلمین
نامم خفا
اسمم حسن