تاوان

درست بیت سال پیش بود که مادر دست تنها فرزندش راگرفت وبرای خوشبختی اش،دخترهمسایه رانشان کرد.

وحالا بعده گذشت بیست سال ازخوشبختی ،تنها نگاه منتظره مادرازپنچره ی اتاق است که به تابلوی کوبیده بردیوار ثابت شده که نوشته بود:آسایشگاه سالمندان.

21/6/86

+ نوشته شده در جمعه ۱۳۸۸/۰۵/۰۲ساعت 19:4 توسط حسن |

درباره وبلاگ

خداوندا چشمانم را با قلمی رنگین کردی که سالیان است با آن قلم فرسایی می کنم و بودن ها را به نبودن ها رنگ می زنم.
خداوندا قلم را دادی تا بودنت را نقض کنم؟
خداوندا قلم را عطا کردی تا فرمانت را با قلم خویش نفی و فرمان خداوندی خویش را مهر کنم؟
خداوندا قلم را عطا کردی تا خدای خدایانت در زمین شوم وخدایگان را منکر؟
پس بار خدایا.
این قدرت را در قلمم بگذار تا هرآنچه از توست را تنها از تو بدانم و قسم به خدایت را با جان و دل باور کنم ومردگانت را با روح عیسی یت زنده.
آمین یا رب العلمین
نامم خفا
اسمم حسن