تمبر

وبازی که دادند تا پله های نردبانشان رابالا برند ورژها وکرم های تازه وارد شده ازفلان کشوررا برصورت عشاق خویش نهند وشبی را درکنارنسل جدید بگذرانند برای فردایی ننگین تر،کالایی بهتروزیباتر را جایگزین کننند تا برای ابد احساس زنده بودن را درناباوری زندگی لمس کنند.

واینک خاک راهم حرام کرده اند تا مبادا برای جسم بی جانمان،پناهگاهی یافت شود وآنگاه آنها بمانند وتعفن حاصل ازجسم گندیدیشان.

وجالب تراین که هرروزهم برزیبای تمبرمرگ خویش نقش ونگار می زنند وجای رقیب دیرینه یشان راازلیست سیاه تفکرات خویش خط می زنند وسیاهی لباسهایشان را باقطره چکانهایی درجیب ،رنگین ترمی کنند وسنگ قبررا نگذاشته ،شماره غنیمت را غنیمت می شمارنند وشمارشی دیگر برای تمبری دیگر.

86/6/14

+ نوشته شده در جمعه ۱۳۸۸/۰۵/۰۲ساعت 19:3 توسط حسن |

درباره وبلاگ

خداوندا چشمانم را با قلمی رنگین کردی که سالیان است با آن قلم فرسایی می کنم و بودن ها را به نبودن ها رنگ می زنم.
خداوندا قلم را دادی تا بودنت را نقض کنم؟
خداوندا قلم را عطا کردی تا فرمانت را با قلم خویش نفی و فرمان خداوندی خویش را مهر کنم؟
خداوندا قلم را عطا کردی تا خدای خدایانت در زمین شوم وخدایگان را منکر؟
پس بار خدایا.
این قدرت را در قلمم بگذار تا هرآنچه از توست را تنها از تو بدانم و قسم به خدایت را با جان و دل باور کنم ومردگانت را با روح عیسی یت زنده.
آمین یا رب العلمین
نامم خفا
اسمم حسن