|
امروز بعدِ مدتها دکراسیون ظاهرم را تغییر دادم . انگار دیگری شده بودم ؛ البته نه برای خودم . ثانیه ها و دقیقه هایش نیز به گونه ای دیگر مرا می نگریستند . صدای زوزه باد حرفهای تو و شماها را به گوش همیشه بسته ام نجوا می داد . کم کم باورم می شد زندگی را باید به گو نه ای دیگر دید . چرا؟ چون تو می خواهی . از مدتهاست که فقط برای شماها زندگی کرده ام . برای تو قدم گذاشته ام . برای شما فکر کرده ام و برای خودم ؟ از مدتهاست که خودم را گم کرده بودم . خودم را به فراموشی سپرده و با روح شماها همراه گشته بودم . - تکرار جملات همیشه بی روح ، دیگر خسته شده ام . دست از سرم بردارید . مرا با آنچه که هستم آزاد سازید - امروز چند پاره خط را خواندم . نوشته بود « آنچه را که نمی دانید، نگوئید. آنچه را که باور ندارید، منگارید و آنچه را که نمی خورید ، به خوردِ دیگران مدهید » . گویا سالهاست که آموخته ما فقط دروغ شده . دروغ. دروغ. دروغ . نمی دانم از چه بگویم . از شما ها که عمری من بو ده اید یا از خودم که عمری شما بوده ام . از قلمی که بزرگترین قسم بر آن خورده شد یا از قلم هایی که همگان را طی چند دقیقه به تاراج گذاشته اند. باید گفت . اما نه از من یا شما ها ، بلکه از آنها . آنهایی که قبل از شناخت من و شما ها، برگ درخت را قبل از کندن گفته اند : درخت است. زندگی را قبل از مرگ گفته اند :زندگی است . احساس می کنم برشی لازم است . آن قسمت که گفته شد ، از آنِ شماها و من ؛ اما از این به بعد فقط از آنِ من و شماهاست .پس باید جنبید و دست به کار شد. قبل از اینکه تصمیم عوض شود . مقدمات کار را باید فراهم ساخت. اینجا همان پایان برداشت اول است.
28/4/85 21:30
+ نوشته شده در جمعه ۱۳۸۸/۰۵/۰۲ساعت 18:46 توسط حسن
|
|
|
